Уражанні, фота і відэа з Талькаўскага фэста-2020

3 кастрычніка на Коласавай паляне за ракой Тальлю сабраліся аматары беларускай музыкі і паэзіі.

Слухалі барда Андрэя Мельнікава, спявачку Патрыцыю Свіціну, паэтаў Уладзіміра Рунцэвіча, Славаміра Адамовіча, Сяргея Крачкоўскага, гурт Балцкі субстрат, танчылі пад дуду Міколы Дашыневіча. Ніна Багінская чытала вершы П. Севярынца, Н. Гілевіча і ўласныя.

Талькаўскі фэст 2020

Талькаўскі фэст 2020

Свае ўражанні і фота ад свята даслаў Сяргей Крачкоўскі:

«У гэту суботу, 3 кастрычніка, адбыўся чарговы Талькаўскі фэст. Дагэтуль я пра яго  ніколі не чуў (аказваецца, гэта свята праходзіць ў мястэчку з 2002 года!), а ў гэтым годзе мне аб ім рассказала Наталля Ільініч, настаўніца з Талькі, якая з’яўляецца арганізатарам свята. Шчыры дзякуй  ёй ад усіх удзельнікаў фэста і ад мяне! Я адразу загарэўся жаданнем туды трапіць і паклікаць іншых людзей. Але мы жывем у палоне стэрэатыпаў. Маўляў, беларускасць – гэта  БНФ, нацыяналізм, а значыць –  нешта небяспечнае. Таму  я са знаёмых не запрашаў нікога.

Свята адбываецца ў лесе на Коласавай паляне, за ракой Таль. Дарэчы, на гэтай паляне стаяла хата лесніка Волеся Бранавіцкага, у якога ў 1935 г. жыў з сям’ёй Якуб Колас і напісаў тут некалькі вершаў, паэму “Міхасёвы прыгоды”, працаваў над аповесцю “Дрыгва”.

Чалавек было каля  30. Але якія! На мерапрыемстве была сама Ніна Багінская – легенда беларускага руху.

Ніна Багінская

Ніна Багінская

Пісьменнік Славамір Адамовіч, паэт Уладзімір Рунцэвіч, фольк-спявачка Патрыцыя Свіціна, якая адмовілася ад прэзідэнцкай стыпендыі па падтрымцы таленавітай моладзі. Дзяўчына сказала, што “не можа атрымліваць яе ад улады, якая калечыць і забівае людзей”.  Быў бард Андрэй Мельнікаў, што славіцца сваімі ўласнымі песнямі.

Андрэй Мельнікаў

Андрэй Мельнікаў

Але пра ўсё па чарзе.

Пачалі мерапрыемства традыцыйна з песні »Магутны Божа» у выкананні Андрэя Мельнікава і ўсіх жадаючых. Мне падалося, што падчас спеву гэтай малітвы на хвілінку прарваліся прамяні сонца Надвор’е, шчыра кажучы, было хмарнае. Але вогнішча і гарбата дазвалялі сагрэцца, а вясёлая атмасфера  адцягнула ўвагу ад пахмурнага надвор’я. Спявалі »Тры чарапахі». Наогул было шмат музыкаў. Быў і выдатны пазітыўны дудар Мікола Дашыневіч і яшчэ адзін гітарыст Васіль Хадневіч.  Пазней пад’ехаў гурт “Балцкі субстрат”, падцягнулася  группа моладзі.

Гурт Балцкі субстрат

Гурт Балцкі субстрат

Пад дуду танчылі і гулялі ў розныя народныя гульні.  Разам спявалі »Купалінку» з таленавітай спявачкай, Юліяй Некраш, якая аказалася настаўніцай. На мой погляд, сапраўднай каштоўнасцю мерапрыемства стала выступленне маладой прыгожай дзяўчыны Патрыцыі Свіцінай. Яна спявала гучна, неверагодна прыгожа і  чыста. Усе жадаючыя маглі прадэманстраваць свае навыкі спева ці валодання інструментамі. Зарадзіцца самому добрым настроем і  зарадзіць іншых. Вось сутнасць беларускага фэста і беларускай натуры.

Патрыцыя Свіціна

Патрыцыя Свіціна

Музыка і танцы – не адзіная творчасць, што была на фэсце. Людзям давялося паслухаць і вершы. Як старога пакалення, так і малога. Першым свае вершы чытаў  паэт Уладзімір Рунцэвіч. Вершы яго прысвечаныя вайне і яе вынікам ў наш час. А дакладней, пра дзяцей вайны і аб тым, як да іх ставіцца цяперашняя ўлада. Пазней выступіў таксама пісьменнік Славамір Адамовіч  са сваімі вершамі, што былі прысвечаны падзеям у Беларусі ў гэтым годзе, прэзентаваў свае кнігі. Гучалі і вершы  Якуба Коласа. Альбіна Евіліна прачытала верш паэта »Мне Загібелька лепш Парыжа…». Аказваецца, недалека ад гэтай паляны была да 1935 г. весачка з такой назвай, якую апеў класік.

Альбіна Евіліна чытае верш Якуба Коласа "Загібелька"

Альбіна Евіліна чытае верш Якуба Коласа «Загібелька»

Свае першыя вершы прачытаў я, Сяргей Крачкоўскі. Увечары, перад адыходам, Ніна Багінская падчас прамовы таксама прачытала свой уласны верш, які яна напісала, калі ў маладосці пакідала Беларусь і ехала на вучобу ва Украіну. Таксама яна прачытала вершы Паўла Севярынца і Ніла Гілевіча.

Было нямала дзяцей, і ім таксама не давялося сумаваць. Яны самастойна, як дарослыя, займаліся сваёй справай: будавалі будан.

На фэсце была магчымасць і падсілкавацца. Хтосьці смажыў смачнае сала і каўбаскі. Хтосьці прынёс з хаты ежу. А хтосьці частаваў усіх смачнай юшкай, ад якой усе былі ў захапленні. Былі і дыванкі, калі хтосьці хацеў, мог сесці ці легчы адпачыць.  Мужчыны, хто адчуваў сябе загартаваным, хадзілі купацца ў  рэчку Таль.

У палове на шостую гадзіну людзі пачалі ўжо разыходзіцца. Пайшоў і я ў гэты час, але мерапрыемства яшчэ працягвалася. Аматары вячэрняй лясной атмасферы ля вогнішча засталіся да самага позняга вечара.

Што я магу сказаць? Гэта выдатнае мерапрыемства. Яно выдатна не столькі сваёй беларускасцю, колькі сваёй атмасферай і сваім настроем. Такія мерапрыемствы даюць магымасць пазнаёміцца землякам адзін з адным, даведацца пра творчых асобаў нашага краю і проста адпачыць ад шэрага жыцця. Мерапрыемства, канешне, будзе і ў наступным годзе, а там, спадары, справа ваша – ехаць і стаць удзельнікам мясцовага цуда ці застацца дома.»

 


Добавить комментарий

Ваш e-mail не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Можно использовать следующие HTML-теги и атрибуты: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>